در آخرین جلسه اولیاء دانش آموزان پیش دانشگاهی دوره۵و۶ سبحان شعر زیر را قرائت کردم که خواندنی است.

طی شد اين عمر تو دانی به چه سان ؟

پوچ و بس تند چنان باد دمان

همه تقصير من است اين        

و خودم مي دانم

كه نكردم فكري،

كه تأمّل ننمودم روزي،

ساعتي يا آني

كه چه سان مي گذرد عمر گران؟